Monday 14th March 2011

London, New York. Paris, Tehran, Geneva, Brussels

Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi Iranian opposition leaders, along with their spouses Zahra Rahnavard and Fatemeh Karroubi, have been abducted allegedly to a military prison in Tehran. The truth is no one knows for certain their whereabouts and how and when they were abducted by security forces loyal to Islamic Republic of Iran (IRI) authorities, thereby making Ali Khamanei, IRI’s leader and president Mahmoud Ahmadinejad implicated and thus directly accountable for this recent despicable assault on Iran’s Green Movement.

The Petition

link

To: Secretary-General Ban Ki-moon
The United Nations
350 East 35th Street
New York, NY 10016
Date: June 11, 2010

Dear Sir;

As the anniversary of the disputed presidential elections in Iran on June 12, 2009 draws near; as we look back at the horrific beatings and killings of the peaceful protesters; as we remember the fallen compatriots whose lives were cut short by assassins’ bullets; as we stand in solidarity with the just demands of our fellow Iranians for democracy and the rule of law; as we show our determination to fight for the immediate release of thousands of political prisoners; and as we strive to comfort the victims of rape and torture in the prisons of the religious regime, we the undersigned members of the Iranian academic community worldwide plead to your high office and peace-loving humanity to stand with us in condemning the atrocities committed by the Islamic Republic against the Iranian people. We ask you to help us stop this killing machine.

In the past year, those who have dared to stand up to the corruption and atrocities have been subject to arrest, torture, and even execution under the watch of Sayyid Ali Khamenei, the leader of the Islamic Republic. Some political prisoners have simply disappeared, leaving their grieving families to search cemeteries for their remains. And a great many more Iranian citizens have felt the painful loss of civic and democratic rights in their everyday lives.

For many years, Sayyid Ali Khamenei has ruled the country ostensibly to establish a virtuous society, promote equality among Iranians, provide prosperity and security in this world and ensure salvation in the other, and fight for egalitarianism and the cause of the downtrodden abroad. In practice, however, he has promoted wickedness instead of virtue; a cult of personality instead of equality; poverty, arbitrary rule, and engineered elections instead of prosperity, security, and the rule of law; and international brinkmanship and support for terrorism instead of peaceful diplomacy. Mr. Khamenei is no good for Iran; worse for the world; and a disaster for the religion.

In the past year, many more Iranians have become aware of the regime’s brutality and seemingly insatiable appetite for power. Many are now believe that the leader’s religious absolutism contradicts the fundamentals of human rights and violates the basic tenets of the religion itself. And, as it may happen when power threatens to slip from the grasp of tyrants, this loss in legitimacy has spurred even more outlandish claims about Khamenei’s religious credentials and attachment to honorable saints. The more Iranians criticize the absolutism and savagery of the regime, the more the regime portrays itself as representing the wrath of God. The more nations around the world distance themselves from the Islamic Republic, the more its rulers exaggerate their military power and prowess in diplomacy. The struggle in Iran today is between the cult of the engineered presidency and the followers of the rule of law; between superstitious extremism and rational moderation; and between apocalyptic end-of-day religious fundamentalism and God-loving, peace-seeking, and violence-abhorring spirituality.

Imagine a people who in protesting peacefully for their democratic rights are beaten, tortured, raped, and murdered; imagine the perished lives that are buried in unmarked graves; and imagine the unbearable pain and suffering of loving parents when they are told that their sons and daughters are gone forever—no chance to say the final goodbye, no possibility for burial ceremonies, no knowledge of the burial site, and no identifiable permanent resting place. This is a brutality beyond imagination.

The tragic death of Neda Agha Soltan, a female student of philosophy, shot by a member of the Basij militia on June 20, 2009 in broad daylight epitomizes the despotic nature of the ruling establishment. Recently, the regime executed some of the bravest sons and daughters of our beloved Kurdistan. It murdered peaceful activists, who were guided only by the feelings of love for their country. We only envisage listening to the patriots’ mesmerizing recital of their covenant with the nation as they faced their executioner; “O’ Iran, to you my blood and my soul;” and the grieving father responding, “there is no life without Iran.”

Despite the danger inherent in dissidence, many Iranians stand strong in their opposition. As observed by millions the world over, their movement not only refused to back down after the rigged elections, but has grown bigger and bolder against the beatings, mass-arrests, rapes, show trials, and killings that have followed. They are resolute in demanding the rule of law, the realization of their democratic rights, and an end to religious absolutism.

On the anniversary of this fateful day, we ask you and the democratic people of the world to join us in offering our heartfelt condolences to the families of the victims of the atrocities of the Islamic Republic, in expressing our solidarity with the political prisoners, and in condemning the brutality of the regime against our great nation.

Toward these ends, please join us in demanding the immediate and unconditional release of all political prisoners, the holding of free and fair elections, and the punishment of those responsible for the beating, killing, torturing, and murdering of peaceful protesters.

signatories:

• Afshari, Reza:Professor of History, Pace University, New York, USA
• Alamdari, Kazem: Professor of Sociology, California State University, Northridge, USA
• Aman, Java: Chief Scientific Officer, Integrated BioTherapeutics Inc., Germantown, Maryland, USA
• Baghi, Heibatollah: Professor of Biostatistics, George Mason University, VA, USA
• Barati, Mehran: Free University Berlin-Germany, Research Unit Globalization and Int’l Politics, Germany
• Bastani, Bahar MD: Professor of Medicine – Nephrology and Director of kidney transplantation at Saint Louis University, USA
• Bina, Cyrus: Distinguished Research Professor of Economics; University of Minnesota, USA.
• Darvishpour, Mehrdad: Malardalen University ,Sweden
• Daryaee, Touraj: Howard Baskerville Professor in the history,University of California, Irvine, CA, USA
• Dastmalchi, Parviz: Writer, Political Analyst, Berlin, Germany
• Farhang, Mansour: Professor of Political Science, Bennington College, Vermont, USA
• Farhang, Jahanpour: Associate Fellow, Faculty of Oriental Studies, University of Oxford
• Ganjbakhsh, Amir Hossei: Senior Investigator, National Institute of Health, Bethesda, MD ,USA
• Gorji, Ali: Professor of Neuroscience Research and Neurophysiology; Munster University, Germany
• Hashemi, Nader: Assistant Professor of Middle East and Islamic Politics Josef Korbel School of International Studies University of Denver
• Hosseini, Ali: Writer, Political activist, London, UK
• Izadi, Kazem: Former professor of sociology , University of Tehran, Iran
• Jafari, Marzi: Professor and  Dean; The City University of New York Lehman College, New York, USA
• Jahanbegloo, Ramin: Professor, University of Toronto, Canada
• Kamaly, Hossein: Fanny de Bary Asst. Professor, Asian and Middle Eastern Studies, Barnard College, USA
• Kangarlu, Alayar: Professor of Medical Physics, Columbia University and New York State Psychiatric Institute, New York, USA
• Karam, Ghassan: Prof. Pace University ;Economics Department, Pace University; Pleasantville NY USA
• Karimi-Hakak, Mahmood: Professor of Theatre and Film, Department of Creative Arts, Siena College, New York; Artistic Director, Mahak International Artists Inc., New York, USA
• Keddie, Nikki: Professor Emerita of History, UCLA ;Santa Monica, CA, USA
• Keshavars, Fatemeh: Professor and Chair, Asian & Near Eastern Languages and Literatures Washington University in St. Louis, IN, USA
• Khosrokhavar, Farhad: Professor, Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales, Paris, France
• Kian, Azadeh: Professeur de sociologie, Directrice du CEDREF Université Paris-Diderot-Paris, France
• Mahdian, Mohammad Ph.D.: Senior Research Scientist, Yahoo! Inc., California, USA.
• Malekahmadi, Farsha: Associate Professor of Sociology, Naugatuck Valley Community, College, CT, USA
• Mashayekhi, Mehrdad: Assistant Professor, Georgetown University, Washington DC, USA
• Mehdi, Mansouri: Ph.D., Associate Professor, Herzing University, USA
• Melikian, Assieh: Associate Professor of Environmental Health Medicine, New York University, USA
• Mirfakhraie, Ahmad: BioTech College, Vice Presient, San Jose, Ca , USA
• Mohammadi, Maji: Visiting Scholar, Stony Brook Institute for Global Studies, USA
• Moghissi, Haideh: Professor and Associate Dean, FLAPS, York University, Canada
• Monshipouri, Mahmood: Associate Professor, Dept. of Int’l Relations, San Francisco State University, CA, USA
• Mousoli, Reza: BSc (Hons) MSc FHEA CED MBCS, Senior Lecturer, Canterbury Christ Church University, Kent, United Kingdom
• Navab, Mohamad: Professor, Project Leader, Cardiology, University of California, Los Angeles, CA, USA
• Nayeri, Al: Assit. Prof of Theoretical Physics, Chapman University & University of California, Irvine
• Niroomand-Rad, Azam: Professor Emeritus, , PhD, DSc, DACR, FAAPM, FACMP; Fellow, Past President of International Organization for Medical Physics, Madison, Wisconsin, USA
• Nomani, Farhad: Professor of ecomomics, Chair of department of economics, The American university of Paris, Paris , France
• Paivandi, Saee: Professor;Département Sciences de l’éducation Maître de conférences University Paris 8 France
• Parsa, Misagh: Professor of Sociology, Dartmouth College, NH, USA
• Rakei, Al: Theoretical Physicist,  Washington DC, USA
• Rahnema, Saeed: Professor of Political Science and Public Policy, York University, Canada
• Rahni, Davoo: Professor of Chemistry, Pace University New York, NY, USA
• Sabetian, Manoucher: Consultant surgeon. MB BS, FRCS, Ex-President Iranian PEN in Exile, United Kingdom
• Sadeghi, Nader MD, FRCSC: Associate Professor of Surgery, Dir. Head & Neck Surgery George Washington,USA
• Shariatmadari, Hassan: Theologian and Philosopher,  former Director of Publication Department of Dar-al-Tabligh Islami ( 1973-80), Publisher and Chief Editor of Pyam Shadi and Nasle. Germany
• Shirazi, Arman Ph.D.: Senior Scientist, CSM North America
• Tehrani, Al: Professor of Engineering, Conestoga College, Canada
• Tohidi, Nayereh: Professor & Chair, Department of Gender & Women’s Studies, California State University, Northridge, CA, USA
• Ziai, Hossein: Jahangir and Eleanor Amuzegar Chair in Iranian Studies, Director of Iranian Studies,  Department of Near Eastern Languages and Cultures, UCLA, CA, USA

موج جديد اعدام زندانيان سياسی و عقيدتی که با به دار کشيده شدن پنج زندانی بازداشتگاه بدنام اوين در روز يکشنبه 19 ارديبشهت 1389 شاهد قوت گرفتن آن هستيم بار ديگر جامعه جهانی را هشدار می دهد تا به موارد نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی ايران توجه بيشتر نشان دهند

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2010/05/100509_l01_execution_kamangir.shtml

جمهوری اسلامی ايران بار ديگر، به ويژه پس از انتخابات رسوای خرداد ماه سال گذشته، به شديدترين نوع سرکوبی و نفی آزادی روی آورده است، با اين انگيزه ناخجسته که مردم ايران را همچنان در مشت آهنين بفشارد. ما سازمانهای بين المللی مانند سازمان ملل متحد را فر می خوانيم تا به هر شيوه لازم حاکمان ايران را در اين تخلفات و اعدامهای دستجمعی مخالفان سياسی مسئول و مقصر بشناسند. از دولتهای جهان مصرّانه می خواهيم تا تأمين و رعايت حقوق بشر و کرامت انسانی را پيش شرط ضروری هر گونه مراوده با جمهوری اسلامی ايران قرار دهند. ما امضاکنندگان، کارنامه اين رژيم را در نقض حقوق بشر و قساوت در رفتار با نيروهای سياسی معارض را به صراحت محکوم می کنيم. اعتقاد راسخ خويش را به رعايت ضوابط حقوقی از مجاری مستقل در حق همه متهمان اعلام می داريم، و بر لغو مجازات اعدام تأکيد می نماييم. به قوت باور داريم که شرط لازم حل مشکلات کنونی در ايران، پرهيز از خشونت از همه طرف است

Please sign the Petition>>>

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

STOP POLITICAL EXECUTIONS IN IRAN

The Petition

New York USA May 13, 2010 To: The UN Secretary General Mr. Ban Ki-Moon; The UN Commissions on Human Rights and Status of Women; The UN High Commissioner for Human Rights, Navi Pillay; the UN Special Rapporteur against torture, Manfred Nowak; Amnesty International Claudio Cordone and Marcia Poole; the International Campaign for Human Rights in Iran, Hadi Ghaemi, Executive Director CC: Mr. Ali Khamenehi; IRI Officials and Press Release worldwide.

Ladies and Gentlemen

Execution of political prisoners in Iran The current wave of execution of political prisoners of conscience, as evidenced by the latest hanging of five detainees on Sunday 9th of May 2010 in the notorious Evin prison has once again alarmed the international community about human rights violations in the Islamic Republic of Iran.

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2010/05/100509_l01_execution_kamangir.shtml

http://balatarin.com/permlink/2010/5/13/2048356

The IRI has once again resorted to some of the harshest repressive tactics of curtailing freedoms especially since last June’s infamous presidential elections, in the dire hope of holding its iron grips over the people of Iran. We invite the international agencies such the UN to leverage all necessary measures to hold the rulers of Iran accountable to such violations and executions of political dissidents. We demand governments worldwide to stipulate the pre-condition of safeguarding of human rights and human dignity in all dealings with the Islamic Republic of Iran. We the signatories herein condemn unequivocally the current regime records of human rights violations and indeed all violence inflicted by any political force in Iran. We firmly believe in due process and independent legal representation of the accused, and remain against capital punishment. We strongly believe that the prerequisite context for the long-term solution to current problems in Iran is the renunciation of violence on all sides.

<<<Please sign the Petition

۸ اريبهشت ۱۳۸۹

خطاب به: دبيرکل جناب بان کی مون
رونوشت: آيت الله علی خامنه ای؛ رهبر جمهوری اسلامی؛ رسانه های عمومی

عاليجناب؛
سخنان يکی از روحانيان رسمی جمهوری اسلامی ايران در خطبه های هفتگی نماز جمعه ۲۷ فروردين ۱۳۸۹ در تهران، در خور امعان نظر جدّی است. اظهارات حجت الاسلام کاظم صديقی که زنا را زمينه ساز زلزله اعلام نموده است عين جهالت و تعصب دينی است آن هم در مقياسی چندان وسيع که حتی در رژيم جمهوری اسلامی نيز از حدّ انتظار بيرون است (http://news.bbc.co.uk/1/hi/8631775.stm).

اين نخستين بار نيست که جهان شاهد مطرح شدن چنين گفته های بی معنايی از سوی اسلام طالبانی در ايران است، اما نکته غم انگيز اين است که اين قبيل اظهارات غيرعلمی و بی اساس قبلاً در پشت صحنه از جانب عناصر حاشيه ای در عرصه قدرت مطرح می شد و آن هم با آداب صوری جمهوری اسلامی در تناقض بود. اکنون حقيقت اين است که بخصوص از ابتدای رياست جمهوری آقای احمدی نژاد، و ادعای مشاهده هاله نوردر جريان سخنرانی ايشان در سازمان ملل انتشار خرافات و اراجيف به ارتفاع بی سابقه ای رسيده است. چاه خشک جمکران در نزديک شهر قم که ادعا می شود مجرای ارتباط با امام غايب است، نمونه سخيف ديگری از جهالت و تحميق رسمی است.

از يک سو جمهوری اسلامی ايران خواستار فن آوری هسته ای است ولی روحانيان بلندپايه ادعا می کنند رفتار جنسی زنان باعث لرزش زمين می شود. پرسش اين که آيا عنان بلندپردازيهای هسته ای جمهوری اسلامی ايران را می توان با آسوده خيالی به دست اين متعصبان بی خبر و خرافات زده سپرد؟

پيامدهای ويرانگر اين ايدئولوژی خرافه آلود راه را برای نقض حقوق زنان و سرکوب و نفی آزادی، بخصوص آزادی زنان، در ايران هموار می سازد. ما به رهبر جمهوری اسلامی ايران، آقای علی خامنه ای توصيه می کنيم تا اينگونه اظهارات غيرعلمی مشاوران ارشد خويش را رسماً منتفی اعلام کنند.

ما دام که جمهوری اسلامی ايران به نقض آشکار حقوق بشر و حقوق زنان سرسختانه ادامه دهد، همان طور که در دستگيريهای گسترده، زندان و شکنجه و اعدام زندانيان سياسی و عقيدتی می بينيم، شايسته نيست که جمهوری اسلامی ايران در مجامع جهانی و از جمله در کميسيون حقوق بشر سازمان ملل متحد، و کميسيون امور زنان، نمايندگی و مقبوليت داشته باشد.

ما امضاکنندگان اين نامه بدين وسيله از مطرح شدن اينگونه سياستهای جاهلانه و خرافه آلود از سوی عناصر جمهوری اسلامی ايران و نيز از نقض حقوق بشری به معنای کلی و بخصوص نقض حقوق زنان ابراز انزجار می کنيم.

Promiscuity, Earthquakes and Women’s Rights: Open Letter from Iranian academics worldwide

April 28, 2010

To: Secretary-general Mr. Ban Ki-Moon
CC: Supreme Leader Mr. Ali Khamenehi; World Press

Dear Sir:

The assertion made by a senior official cleric in the Islamic Republic of Iran (IRI) government, on Friday 16th of April 2010 at the Tehran’s weekly Friday prayer sermon, warrants a deeper scrutiny. Hojat ol-Eslam Kazem Sediqi’s suggestion that [women's] promiscuity is the reason for earthquakes is rhetorical ignorance and religious bigotry on a grand scale even by the IRI regime standards.
(http://news.bbc.co.uk/1/hi/8631775.stm)

This is not the first time that the world has witnessed such utter absurdity propagated from the Taliban brand of Islam in Iran but the tragedy is that these kind of unscientific and unsubstantiated propositions were in the background provided by the fringe key elements of IRI and in contradiction of the already meagre Islamic Republic code of conduct. The fact is that since the presidency of Mr. Ahmadinejat in particular, and his UN infamous holy aurora of light (haleh noor, saint like) the rise of superstition and quackery has reached unprecedented new levels. The Jamkaran dry well near the holy City of Qom, which is claimed to have direct conduit to the absent imam Mehdi, is another ludicrous example of state perpetrated ignorance and cult mind control.

On one hand IRI is seeking advance nuclear technology and yet senior clerics are claiming seismic phenomena are linked to women’s sexual behaviour. The question is, can IRI’s nuclear ambitions be trusted in the hand of uninformed and superstitious bigots?

The devastating implications of such superstitious ideology open the door for violating women’s rights and the exclusion and suppression of freedom, particularly for women in Iran. We urge the Supreme Leader of the IRI Mr. Ali Khamenehi to publicly repudiate such unscientific assertions by his senior advisors.

So long as the IRI regime continues to remain belligerently complicit in the blatant violation of human and women’s rights, also evident from mass arrest, imprisonment and tortures, and execution of political prisoners of conscience, IRI must not be given any representations or legitimacy on world forums such as the UN Human Rights Commission, and Women’s Rights Commission.

We the signatories do hereby deplore the propagation of ignorance and superstitious strategies as perpetrated by the IRI elements to undermine legitimate human rights in general and women’s rights in particular in Iran.

Signatories:

Abrahamian, Ervand: Distinguished Professor; Baruch College, City University of New York, USA

Abghari, Siavash: Siavash Abghari, Professor of Finance & Director, Morehouse College, Atlanta, USA

Abghari, Shahla: Professor of Microbiology ,Life University, Atlanta, USA

Afshar, Ali: Professor Polytechnic Institute of NYU, USA

Afshar, Haleh OBE: Professor the Baroness AcSS, Department of Politics, University of York, UK

Afshari Reza: Professor of History, Pace University, New York, USA

Alamdari, Kazem: Professor of Engineering, California State University, Northridge, USA

Atabaki, Touraj: Professor, Chair and Head of the Middle East and Central Asia, Leiden University Netherland

Baghi, Heibatollah: Professor of Biostatistics, Department of Global & Community Health, George Mason University, VA, USA

Barati, Mehran: Free University Berlin-Germany, Research Unit Globalization and Int’l Politics, Germany

Bastani, Bahar MD: Professor of Medicine – Nephrology and Director of kidney transplantation at Saint Louis University, USA

Bayat, Asef: Professor of Sociology and Middle East Studies, Leiden University, Netherland

Darvishpour, Mehrdad: Malardalen University ,Sweden

Daryaee, Touraj: Howard Baskerville Professor in the history of Iran and the Persianate World, University of California, Irvine, CA, USA

Farhang, Jahanpour: Associate Fellow, Faculty of Oriental Studies, University of Oxford

Farhang, Mansour: Professor of Political Science, Bennington College, USA

Gorji, Ali: Professor of Neuroscience Research and Neurophysiology; Munster University, Germany

Haghighatjoo, Fatemeh: Visiting Scholar, Center for Women in Politics and Public Policy, University of Massachusetts Boston, MA, USA

Hashemi, Nader: Assistant Professor of Middle East and Islamic Politics, Josef Korbel School of International Studies, University of Denver, CO, USA

Jahanbegloo, Ramin: University of Toronto, Canada.

Kangarlu, Alayar: Professor of Medical Physics, Columbia University and New York State Psychiatric Institute, New York, USA

Kar, Mehrangiz: Visiting Fellow, The Brookings Institution, USA

Karimi-Hakak, Mahmood: Professor Department of Creative Arts, Siena College, New York, Artistic Director, Mahak International Artists Inc, Albany, New York of Theatre, NY, USA

Keddie, Nikki: Professor Emerita of History, UCLA ;Santa Monica, CA, USA

Keshavars, Fatemeh: Professor and Chair, Asian & Near Eastern Languages and Literatures Washington University in St. Louis, IN, USA

Khosrokhavar, Farhad: Professor, Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales, Paris, France

Kian, Azadeh: Professeur de sociologie, Directrice du CEDREF Université Paris-Diderot-Paris, France

Mahdavi, Pardis: Assistant Professor, Pomona College, USA

Mahdi, Akbar: Professor of Sociology, Ohio Wesleyan university, OH, USA

Malekahmadi, Farshad: Associate Professor of Sociology, Naugatuck Valley Community, College, CT, USA

Mansouri, Mehdi: Associate Professor of Education & Technology, Herzing University, New York, USA

Milani, Abbas: Hamid and Christina Moghadam Director of Iranian Studies Stanford University, CA, USA

Milani, Farzaneh: Professor of Persian Literature and Women Studies, University of Virginia, USA

Mir-Hosseini, Ziba: Professor, London Middle East Institute, SOAS, University of London, United Kingdom

Moaddel, Mansoor: Professor of Sociology, Eastern Michigan University, MI, USA

Mohammadi, Majid: Visiting Scholar in Stony Brook Institute for Global Studies, NY, USA

Monshipouri, Mahmood: Associate Professor, Dept. of Int’l Relations, San Francisco State University, CA, USA

Mousoli, Reza: BSc (Hons) MSc FHEA CED MBCS, Senior Lecturer, Canterbury Christ Church University, Kent, United Kingdom

Naraghi, Arash: Assistant Professor, Religion and Philosophy, Moravian College, PA, USA

Navab, Mohamad: Professor, Project Leader, Cardiology, University of California, Los Angeles, CA, USA

Niroomand-Rad, Azam: Professor Emeritus, , PhD, DSc, DACR, FAAPM, FACMP; Fellow, American Association of Physicists in Medicine; Past President, International Organization for Medical Physics, Madison, Wisconsin, 53703, USA

Parsa, Misagh: Professor of Sociology, Dartmouth College, NH, USA

Rakei, Ali: Theoretical Physicist, Mitre Corporation, Washington DC, USA

Rahni, Davood: Professor of Chemistry, Pace University New York, NY, USA

Sadeghi, Nader MD, FRCSC: Associate Professor of Surgery, Dir. Head & Neck Surgery George Washington U. USA

Shariatmadari, Hassan: Theologian and Philosopher, former Director of Publication Department of Dar-al-Tabligh Islami ( 1973-80), Publisher and Chief Editor of Pyam Shadi and Nasle. No (1975-80)

Shavarini, Mitra: Lecturer, International Center for Ethics, Justice and Public Life and Women’s & Gender Studies, Brandeis University, USA

Shirazi, Arman Ph.D.: Senior Scientist, CSM North America

Talattof, Kamran: Professor, University of Arizona, AZ, USA

Thomasian, Alex: Thomasian and Associates, New York USA

Tourage, Mahdi: Professor of Religious, Social Justice & Peace Studies King’s University College at The University of Western Ontario Canada

Tohidi, Nayereh: Professor & Chair, Department of Gender & Women’s Studies, California State University, Northridge, CA, USA

Ziai, Hossein: Jahangir and Eleanor Amuzegar Chair in Iranian Studies, Director of Iranian Studies, Department of Near Eastern Languages and Cultures, UCLA, CA, USA

Starting last week, March 21^st (or the previous/following day depending on where it is observed) and proceeding for 13 days, Iranian people will celebrate Nowrūz.  Nowrūz (“New Day,” originally “New Light”), which marks the first day of spring and the beginning of the year in the Iranian calendar, is a traditional ancient Iranian festival which celebrates the start of the Iranian New Year.

I thought what better time to publish my interview with Dr. Ziai regarding Iran than the mark of their New Year.

>link

پس از نامه ای که اخیرا در سایت جرس، جنبش‌سبز، از من خطاب به فرهیختگان ایران به چاپ رسید، افرادی جواب هائی ارسال داشتند. أکثر با جریان حق طلبی مردم ایران همدردی نموده و خواهان آن بودند که زندانیان همگی آزاد شوند، شکنجه و تجاوز و کشتار مردم مظلوم پایان گیرد، و خشونت حکومتی تبدیل به مهرورزی گردد. أما برخی به بنده تهمت این را زدند که اطلاعاتم غلط است، و آنچه در ایران می گذرد مسأله ای است جزئی، بین دو گروه، و أبدا هم به دولت ربطی ندارد. إضافه بر این که چنین گفتارهائی به دور از عقل است دیده ایم، شنیده ایم و تحلیل کرده ایم و ما أهل عقلیم و عقل را از أرکان مسلم تشیع و ایمانمان می دانیم، در خود گزارش های حکومتی،از سپاه علی الخصوص، به مسألهٔ شکنجه و قتل بی رحمانه در زندان اشاره شده است. و بنده از اینکه افرادی را که به حقیقت جوئی و راست گوئی می شناختم به دروغ خود را آغشته اند سخت افسره شدم، و أفسوس می خورم که برخی از متفکران عقل را أصلا به کنار زده اند و وجدان خود را نادیده. مگر امکان دارد با اندیشه و فلسفه و علم کلام و فقه اجتهادی سرو کار داشت و اندیشیدن را جزو واجبات هستی دانست و وجدان را به دست باد مقام حکومتی از میان بر داشت؟

هیهات، مگر ذلت برای أهل علم و آنهائی که راستی را می دانند غیر از این تواند بود.خیر. به هر روی، رخدادهای اخیر باز مرا شدیدا به درد آورده و وباره می گویم، بس کنید این کشتارها را، درب دروغ را ببندید. خواهر زادهٔ شخص محترم و منتخت مردم ایران ر امی کشند و با وقاحت تمام می گویند خود ایشان بود. مردم بی گناهی را که به عدالت خواهی آمده اند، و در عزای سالار شهیدان دسته دسته در خیابانند، می زنند، و بعد می گویند عزای حسینی را با سیاست تؤام نکنید. مگر قیام کربلا چیز دیگریست، مگر حق طلبی و شهادت در راه به هم زدن بارگاه جباران و جائران همان راه حسین نیست. بس کنید، دکان تزویر و ریا و تظاهر و دروغ راببندید. به ایرانیانی که خواستشان همان راستی است می گویند “بزغاله و گوساله” هیهات من الذلة که چنین می شنوم. مگر سنت را نمی دانید که چنین ناروا می گوئید. و باز شنیده ام که برخی را “محارب” خوانده اند. مگر نمی دانید شرایط چنین ادعائی را، چه گونه به یک تعداد مسلمان حق طلب “محارب” می گوئید، یقینا پس از سنت و از أصول و از عقل بی اطلاعید. گفته شده که در روز عاشورا مردم “حرمت شکنی” کرده اند، آنهائی که مردم را با چماق و خنجر و زنجیر و گاز اشک آور زده اند، آنها حرمت شکنی کرده اند، نه کس دیگری. من در عجبم که چگونه در ماه محرم الحرام به روی مردم شمشیر کشیده اید، مگر نمی دانید بسیاری حدیث حسن را، با اسناد کامل، که در این ماه تنها حرامیان شمشیر می کشند، و مگر از اخبار متواتر بی اطلاعید که آزار مردمان، حتی مجرمان، در این روزهای سوگواری حرام است. تفو! افرادی را به دانشگاه های ایران فرستاده اید وبا چاقو گردن دانشجو را بریده اند، هیهات من الذلة. مگر نمی دانید حرمت علم را و مقام والای دانشجو را که چنین جنایاتی را روا می دارید، یک نکته هم به زبان نمی آرید، تفو

به کجا خزیده اید، به کدام سوراخ، و با چه وسیله ای بر خرد حجاب ظلمت افکنده اید. تمام این حرمت شکنی ها را دیده ایم، همگان اکنون دگر می دانند که در زندان ها شکنجه جریان دارد، در حالی که در أصل ۳۸ قانون اساسی هر گونه موردی از آن نفی شده، و همگان میزان خشونت حکومتیان را دیده ایم، مرم بی گناه را با ماشین پلیس زیر گرفته و می گویند ساختگی بود، زنان و مردان را با چوب و چماق و چه بسا تیر و تفنگ میزنند و میگویند خود زنی بود. خجالت بکشید. بس کنید این دریدن حریم حرمت رحمت و رحمانیت را. به وجدان خود بنگرید، آنرا از میان سیاهی این همه حرمت شکنی نجات دهید، و خوب بنگرید. ما أهل داد و مهربانی هستیم، ستم را در هم کوبید. و اکنون به جای این که به درد این ملت ستم دیده برسید باز با بوغ و کرنا خط و نشان می کشید. بس کنید، این بساط ستم را بر چینید

]]> http://www.hosseinziai.com/%d8%a8%d9%87-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86%db%8c%d8%a7%d9%86-%d8%a8%d8%a7-%d8%b4%d8%b1%d9%81%db%8c-%da%a9%d9%87-%d8%ad%d9%82-%d8%b1%d8%a7-%d9%85%db%8c-%d8%ac%d9%88%db%8c%d9%86%d8%af/feed/ 0 http://www.hosseinziai.com/video-have-hezbollah-and-hamas-turned-their-backs-on-iran/ http://www.hosseinziai.com/video-have-hezbollah-and-hamas-turned-their-backs-on-iran/#comments Tue, 16 Feb 2010 01:32:13 +0000 olibroman http://www.hosseinziai.com/?p=858 Hossein Ziai, director of Iranian studies at UCLA and a professor in the department of Near Eastern languages and cultures, discusses the response by Hezbollah and Hamas to the current Iranian election protests.

فرید ادیب هاشمی: شما  اخیرا نامه سرگشاده ای خطاب به فرهیختگان ایرانی منتشر کرده اید. چه عواملی شما را به عنوان استاد دانشگاه و کسی که  بر مطالعه و تدریس  فلسفه اسلامی متمرکز است، به نوشتن این نامه سرگشاده  واداشت؟

دکتر حسین ضیایی: از تابستان امسال تا کنون در ایران  چند اتفاق رخ داده که مرا به نوشتن این نامه وا داشت.اولین نکته قابل اشاره در این موضوع، خشونتی است که دولت و عاملان آن،  مانند بسیج ، نیروی انتظامی، زندانبانان و غیره، نسبت به عده قابل توجهی از  هموطنان ما  روا داشتند. فراموش نکنیم که مردم برای بیان خواسته قانونی شان به خیابان ها آمدند و این امری است که  قانون اساسی ما صریحا  از آن جانب داری کرده است. اما عوامل دولت در برابر این احقاق حق،آنها را زدند و کشتند و چه بسا مورد تجاوز قرار دادندکه هر انسانی را عمیقا آزرده می کند. من بر این باورم که همگان در برابر این وقایع باید احساس مسئولیت کنند. اما در این میان مسئولیت کسانی که با  اندیشه و تاریخ فلسفه و سیر آرای  فلسفی در ایران و اسلام سرو کار دارند،چند برابر است و نباید در برابر چنین رخدادهایی ساکت بنشینند

خطاب من نیز در این نامه به فرهیختگان و کسانی است که با آنها سنخیت فکری دارم، یعنی امید دارم و بر این باورم که موجودیت اهل دانش و اندیشه در رابطه با صدق و عدالت و نیکوئی استوار است، تحقق می پذیرد. عده ای از آنها در ایرانند و در دولت صاحب منصب هستند؛ مثلا در دانشگاه رئیس  دانشکده هستند  یا در مجلس ریاست می کنند، بر نهادهای علمی و فرهنگی نظارت دارند و غیره. مسئولیت این دسته افراد فرهیخته و صاحبان دانش و اندیشه  در برابر تجاوزی که به جان و مال و ناموس هموطنان ما صورت گرفته، چند برابر است  و نباید در این زمان ساکت بنشینند. این نکته را نیز باید اضافه کنم که از سکوت برخی از این فرهیختگان بسیار افسرده شدم . درد و موضوع  اصلی ما به عنوان کسانی که با تاریخ اندیشه و اندیشیدن در این مملکت سرو کار داریم ، مساله “راستی” است.  بنده وقتی می بینم که راستی تبدیل به دروغ شده، نمی توانم ساکت بنشینم، نسبت به هموطن و تاریخ و  موجودیت خودم به عنوان یک انسان،  یک انسان ایرانی، مسئولم و مجبور هستم تا آنجا که در حیطه قدرت من است در مقابل چنین ظلمی بایستم. حالا ایستادگی من مانند دیگران نیست که بیایم در خیابان و  شعار بدهم  ولی نامه که می توانم بنویسم، و باید. از این رو تصمیم گرفتم که نامه ای بنوسیم  و اگر لازم باشد به این مسئله نامه نویسی و تحلیل مطالبی که در مملکت می گذرد، ادامه خواهم داد. تکرار کنم، من به عنوان یک ایرانی که زندگانیم با  تدریس، پژوهش و نگارش  تعریف می شود و معنا می گیرد، مسئولم و در مقابل ستم و دروغ و ظلم و ظلمانیت ساکت نخواهم نشست

از قیام علیه ناراستی تا تبدیل شدن به حکومت دروغ

شما اشاره کردید به اینکه “راستی” و  تبدیل شدن آن به “دروغ” از عواملی بود که شما را به نوشتن این نامه سرگشاده واداشت. در نامه تان چندین بار  به مسئله “راستی “پرداخته اید؛ فرهیختگان را به راستی قسم داده اید تا چاره ای بیاندیشند. گفته اید که دعای شبانه روزتان استقلال و راستی و درستی و قدرت ایران است، گفته اید که:” سخت آزرده ام که دروغ به جای راستی در آمده”. در جای دیگر همین نامه نوشته اید که “ما  بنیان گذار روش عقل هستیم  نباید دروغ و خرافه  گسترانیده شود”. خواسته اید که فرهیختگان درب دروغ را ببندند. گفته اید که :”باید بکوشیم و نگذاریم که  هموطنی بی دفاع و بر مبنای مدعیاتی دروغ به زندان انداخته شود”.یا در جای دیگری از نامه خواسته اید  تا راستی به جای دروغ نشانده بشود. این همه تاکید بر ضرورت پاسداری از راستی صرفا در یک نامه یک صفحه ای مرا به  پرسیدن این  سئوال وا می دارد که مردم  در سال 57 برای حاکم کردن پاکان و پاسداری از راستی قیام کردند و جمهوری اسلامی در واقع محصول مبارزه علیه ناراستی بود.چه شد که به اینجا  رسیده ایم؟

ما  ایرانیان در تاریخ فلسفه به عنوان بنیانگذاران روش اصالت عقل شناخته می شویم و یکی از محورهای اصلی  در روش اصالت عقل،پایداری نسبت به راستی است. یعنی دروغ را در تمام شئوناتش به کنار زدن . در این سی ساله، مساله دروغ و بد تر از آن، چندباره دروغ گفتن به یک مساله بسیار جدی تبدیل شده است.دروغ گفتن در تمام شئونات مملکت داری گسترش یافته  و در تقابلی نهادینه با راستی قرار گرفته است. نیکی را پس زده اند، صداقت را فراموش. به جای کرامت، ظلم و کراهت را به میان آورده اند. به نظر من یکی از اصلی ترین دلایلی که جمهوری اسلامی را در این سی سال به اینجا رسانده و باعث شده تا مردم در مقابل آن به پا خیزند، دقیقا به خاطر آن است که راستی را  زیرپا گذاشته، و به جای آن به دروغ روی آورده و آنرا به میان انداخته اند. وزرای این مملکت در رابطه با سابقه تحصیلاتشان و مقالات علمی شان دروغ گفته اند، و این قبیل رفتار نادرست ملت را  به ستوه آورده است.واکنش مردم از آن روست که در چیستی ما  و در هویت چند هزار سالهٔ ما، این رفتار و گفتار دروغ جایی ندارد. مشروعیت، رکن اصلی در جمهوریت است  و آن خود در گرو پایبندی صد در صدی به راستی است. در هرنوع نظام نظری و در هرفلسفه ی سیاسی، راستی رکن اصلی مشروعیت است . این دولت اما، واقعا راستی را کنار گذاشته و به جای آنکه شفاف و صادقانه با مردم از راستی و حقیقت ماجرا بگوید به دروغ  روی می آورد.چندین نفر را در دانشگاهها دستگیر و زندانی می کنند اما وقتی با مردم سخن می گویند به نکات دیگری غیر از حقیقت  می پردازند. یعنی دولت علنا دروغ می گوید. جمهوری اسلامی پس از سی سال امروز به جایی رسیده که در باره آن می توان گفت که “حکومتی است که به مردمش مدام دروغ می گوید”. به اعتقاد من هر نوع حکومتی که دم از  مشروعیت، عدل ، فضیلت  و عفت  می زند ،حتما باید  شعار اصلی اش پاسداری از راستی به هر قیمتی باشد. وقتی سی سال پیش مردم ایران بپاخاستند دقیقا به خاطر دروغی بود که بر آنها تحمیل شده بود، ولی ما می بینیم که این دروغ اکنون گسترده تر شده  است و بر شئونات مملکت داری رخنه کرده است

به نظر شما ریشه ها و دلایلی که جمهوری اسلامی  را به انتخاب “دروغ” به جای “راستی” وا داشته چیست؟

به نظر من مهمترین دلیل این مساله  آن است که جمهوری اسلامی هر چه بر عمرش افزوده شد بر مساله “خودی” و “غیر خودی” بیشتر تاکید کرد و این خود باعث جدایی بیشتر بین حکومت و مردم شد تا آنجا که امروز این مساله به اوج خود رسیده  و تنها عده ای “خودی” در حکومت نشسته اند و بقیه ملت “غیر خودی” هستند و با آنها صادقانه و عادلانه رفتار نمی شود. بنیان این ساختار، غلط است. درجمهوریت، همه انسانها به حکومت تعلق دارند، نه آنکه صرفا  عده ای تعلق داشته وعده ای دیگر نداشته باشند. از این رو حکومت مجبور شده برای تحقق بخشیدن به این فرایافت نادرست ، دروغ را به جای راستی بنشاند. این روند از سی سال پیش شروع شد و اکنون به امری نهادینه تبدیل شده است. اول مجبور شد  یک کمی نادرست اینجا بگوید، و بعد مقداری دروغ در جایی دیگر گفت و به تدریج این مساله شدت پیدا  کرد و عمیق تر شد، تا به امروز که دائم دروغ می گوید. مردم واقفند و به خوبی دروغ را از راستی تشخیص می دهند. دولت می گوید که مثلا در راهپیمایی های تابستان امسال کسی کشته نشد، بعد می گوید که خود تظاهر کنند گان مردم را کشتند و اسلحه کشیدند و  باز  می گوید که کشته شد گان همه بسیجی بودند، بعد می گوید نه، اکثرشان بسیجی بودند و باز اینکه اصلا نیروهای انتظامی سلاح نداشتند، یا اینکه در کهریزک کسی کشته نشد، بعد می گوید ۳ نفر مردند چون منانژیت داشتند.بعد دکتر  پور اندرجانی، جوان شجاع بی گناهی  که فجایع زندان مخوف کهریزک را به چشم دیده بود، کشته می شود، اما می گویند خود کشی کرد، و بعدا گفتند چون مرض قلب داشت از فرط اضطراب خود ش را کشت و از این قبیل سخنان نادرست و متضاد کرارا گفته شد. شهروندان نیک پندار ما دروغ بودن این حرفها را به وضوح می فهمند و  چنین سخن پراکنی های نادرست و ناروا را نمی پذیرند. مردم آگاهند. این نهضت عمیق و گسترده، نشان داده که مردم ما تا چه حد پخته و دانا هستند. این مساله عمیقا ارزشمندی است و من با تمام وجودم به آن ارج می نهم و مرا شدیدا به تحسین واداشته و امیدم را باز یافته ام. امید وار  به آیندهٔ درخشان ایران، وطنم، هستم. آفرین می گویم به همهٔ هم میهنان. این درجه از آگاهی و این میزان  از راستی همه را دگرگون  و ستم را در هم می کوبد، داد را استوار می دارد و راستی را سر مشق و نهایت این حرکت، کمال است

مثال اخیر دروغ را در مورد دانشجوی شجاع مان  آقای توکلی شاهد بودیم و دیدیم به دروغ بر سرش روسری کرده بودند و  همه دنیا شاهد این دروغ بود. واکنش مردم را هم دیدیم که  بسیار درست و زیبا  بود. این نشان داد که تا چه میزان مردم واقفند و تا چه حد پیشرو و آگاه تر از بازی دروغ دولت عمل می کنند

متاسفانه  کار به جایی رسیده که دروغ گفتن به امری  پیش پا افتاده تبدیل شده و یک حالت بچه گانه به خودش گرفته است. اما جالب اینجاست که  همچنان بر دروغ پافشاری می کنند. آنچه مسلم است آنکه چنین نظامی نمی تواند پایدار بماند. نظامهای سیاسی صرفا برمبنای ارکان مسلمی چون فضیلت و شجاعت و عفت و حکمت می توانند شکل بگیرند و استوار بمانند.در غیر این صورت ره به بیراهه و سقوط می برند.دروغ پایدار نیست و این امریست مسلم در حیات

ظلم حکومت به ذات انسانیت ایرانیان

مخاطب نامه شما فرهیختگان ایرانی بودند.سئوال بعدی من در باره رابطه صاحبان فکر و اندیشه با حکومت است. به نظر شما چرا اغلب فرهیختگان ایرانی با رژیم حاکم بر ایران مساله دارند ؟

مهمترین دلیل آن اینست که فرهیختگان به وضوح می بینند که این حکومت به جای آنکه در راه خدمت به مصالح ملی و مصالح تمام شهروندان حرکت کند،صرفا در جهت استوار کردن مصالح  تعداد معدودی دارد حرکت می کند. دوم اینکه جمهوری اسلامی نشان داده که درک درستی از مفهوم “مصالح ملی” ندارد.البته شاید در این زمینه هم به دروغ روی آورده و نسبت به اتفاقاتی که در دنیا و  ایران می افتد، خودش را  نیز گول می زند! لذا اندیشمندان و فرهیختگان و صاحبان مناصب دانشگاهی که سر و کارشان با ” راستی” است، با این حکومت مساله پیدا کرده اند. محور اصلی کار و فعالیت فرهیختگان، درستی و راستی است.به عنوان مثال وقتی یک استاد دانشگاه در کلاس درس از موضوعی سخن می گوید، مبنا و اساس کار او  صادق بودن است.لذا  وقتی چنین افرادی که صداقت محور هستند می بینند حکومت به پایمال کردن حقوق ملت روی آورده،یا به مردم تجاوز می کنند و یا در زندانها شکنجه می دهند و بعد دروغ های وقیح به ملت می گویند که این ها کار عوامل دشمن بوده که از بیرون مرزها دستور می گرفته اند و امثالهم، طبیعی است که جبهه گیری و مخالفت کنند. طی شش یا هفت ماه گذشته این همه انسان را کشتند و شکنجه دادند بعد آقایی می آید و می گوید اینها که کشته شدند همه بسیجی بودند و یا کسی اصلا  کشته نشده و یا اینکه در زندانها اصلا شکنجه وجود ندارد! این در حالی است که حتی آن فرهیختگانی که در خود دولت صاحب مقام هستند نیز این حرفها را نمی پذیرند و خواهان چاره اندیشی برای این اتفاقات شده اند

به نظر من دولت و حکومت با این اعمال خود به ذات انسانیت ما ایرانیان ظلم روا می دارند. مگر ما میراث خوار این شعر بزرگ سعدی نیستیم که می گوید  بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش ز یک پیکرند؟ این مساله با موجودیت ما عجین است. ما نسبت به چنین اصلی در حیات مسئولیم. ما ایرانیان هزار سال است که  چنین مطالبی رابه دنیا گفته ایم . گفته ایم که اصالت عقل، اصل در حیات است. چندین هزار  سال است که می گوییم راستی جزء  مبانی موجودیت درست انسانهاست و انسانیت تنها بر مبنای محور “راستی” می تواند استوار باشد. بعد می بینیم در مقابل،حاکمان بر این سرزمین دائم  به ظلم و دروغ  و عدم راستی  مشغولند، طبیعی  است که جبهه بگیریم. از دید من در ایران امروز تعداد قابل توجهی از هموطنان ما نسبت به این  ظلم و ظلمانیتی که بر مملکت ما حاکم شده جبهه گرفته اند. ما نمی توانیم  این مسائل را نادیده بگیریم.ما نسبت به موجودیت خودمان مسئول هستیم. ما وجدان بیدار داریم، و اگر این مسئولیت را نپذیریم دیگر  انسان نیستم. دیگر آن گفته معروف سعدی می شود یک گفته صوری که دیگر به هیچ دردی نمی خورد. این گفته سعدی و اعضای یک پیکر بودن آدمها جزئی از موجودیت والای ما ایرانیان است و باید نسبت به آن  حساس باشیم

حاکم شدن خرافه به جای دانش

فلسفه حکومت و قدرت در اسلام  از جمله محورهای کارهای مطالعاتی شماست. به عقیده شما بزرگترین مشکلی که حکومت ایران به عنوان یک حکومت اسلامی با آن مواجه است، چیست؟

به نظر من، مهمترین و بزرگترین مشکل جمهوری اسلامی، عدم مشروعیت است.  یکی از نمونه های اعلای فلسفه و نظام سیاسی در اسلام  “مدینه فاضله” است که توسط فارابی در کتاب آراء اهل مدینهٔ فاضله عنوان شده است. حکومت فعلی در جمهوری اسلامی نه تنها هیچیک از  ارکانی که فارابی در مدینهٔ فاضله به عنوان یک حکومت آرمانی، فاضله و  عادلانه مطرح می کند را مراعات نمی کند، بلکه آنها را کنار زده است.یکی از مسائل مهم نزد فارابی در مدینه  فاضله،استوار بودن حکومت بر مبنای دانش ریاست است. یعنی ابزار اصلی در این حکومت دانش است، دانش هم یعنی آنچه که صادق است. در نظام مورد نظر فارابی، دانش در مقابل جهالت و خرافه قرار می گیرد. دانش برمبنای اصل مسلم اصالت عقل استوار است. یعنی این وسیله تعقل، وسیله اصیلی است برای دریافت حقایق در مدینه  فاضله. در حالی که در حکومت جمهوری اسلامی،این مسائل به کنار زده شده و خرافه حاکم شده است. مطالبی که حتی در فقه شیعه به مثابه خرافه در نظر گرفته شده، در حال حاضر به جزئی از ارکان حکومتی تبدیل شده است. فرآیند اصلی در مدینه فاضله، دانش است و آن دانش ، یعنی فرآیندی که در رابطه با اکتشاف صداقت و برمبنای  راستی و صدق استوار است. لذا ریاست در سیاست مُدُن مطلوب فارابی آنگونه باید حکومت کند که عدالت برای همگان میسر باشد، و دانش جایگزین جهالت شود

مساله دیگری که در رابطه میان دیدگاههای فارابی و رفتار جمهوری اسلامی قابل ذکر است، مساله امکان تحصیل سعادت است. فارابی می گوید امکان “تحصیل سعادت” باید یکسان و عادلانه  از سوی حکومت برای تمامی افراد شهروند در مدینهٔ فاضله فراهم شود. در حالی که جمهوری اسلامی در این مورد، فرسنگها با دیدگاه فارابی فاصله دارد

حکومت تغلبی در اندیشه فارابی

یکی از مهمترین موارد در اندیشه ی سیاسی فارابی، مساله “حکومت تغلبی” است. از دید فارابی و اندیشه های او چه ویژگی هایی یک حکومت را به یک “حکومت تغلبی” تبدیل می کند؟

یکی از ارکان مهم در “حکومت تغلبی” مورد اشاره فارابی، موضوع جهالت است. وقتی که حکومت و  ساختار ریاست در یک مدینه ای به جای راستی  و دانش،  جهالت را  به جلو بیاندازد و خرافه و  دروغ و  پندار  و رای و نظر فردی را به جای علم بنشاند، تبدیل می شود به “حکومت تغلبی”. فارابی چنین حکومتی را  مدینهٔ جاهله خطاب می کند. از ارکان دیگر مدینهٔ جاهلهٔ مورد اشارهٔ فارابی مسالهٔ غصب حکومت است. به این معنا که ساختار حکومت و ساختار ریاست در آن مدائن، غصب شده باشد و  اعتنایی به اجزای آن حکومت –که مردم  مهمترین آن است -  نشود. در مدائن جاهله، رابطه زور و ظلم از سمت حکومت و ریاست آن نسبت به مردم اعمال می شود. اما در مدینه فاصله، ابزار مورد استفاده حکومت، “دانستن”،”عدالت”، “مهربانی” و “عطوفت” است. مدینه غاصب و جاهل  و ظلمانیه، هنگامی است که ستم،جهالت، خرافه و دروغ جایگزین ارکان درست  حکومتی می شود و خود فارابی می گوید که مردم بالاخره نسبت به ظلم  و زور -هر چقدر هم که قوی باشد- واکنش نشان خواهند داد

اجازه دهید گفت و گو را با پرداختن به رشته تخصصی شما یعنی سهروردی و اندیشه های او ادامه دهیم. سهروردی به عنوان یک فیلسوف بزرگ اسلامی به مقوله سیاست و قدرت سیاسی در اسلام چه نگرشی دارد؟

سهروردی برخلاف فارابی رسالهٔ جداگانه ای با عنوانهایی مانند السیاسة المدنیة؛ تحصیل السعادة؛ آراء أهل المدینة الفاضلة، و غیره  ندارد. اما به این معنا نیست که او توجهی به مسائل فلسفی سیاسی نداشته است. اتفاقا من در بعضی از مقالاتم از این نگرش سهروردی به سیاست با عنوانهایی مانند “نظریه اشراقی سیاسی”، یا “آیین سیاسی اشراقی” یاد کرده و گفته ام که او با استفادهٔ تمثیلی از آئین قدیم ایرانی – مثل اسطوره کیخسرو، اسطوره رستم و دیگر اساطیر- کوشیده تا “آئین راستی” ایرانی را با مباحث یونانی اخلاق، مانند اخلاقیات نیکوماک ارسطوئی،  تلفیق کند.قصد سهروردی آن بوده تا در مدینهٔ فاضله ای که می خواسته ضرورت آن را به حُکام هم عصر خود در حلب و شامات بقبولاند، نوعی  آیین راستی و اخلاق را حاکم کند. سهروردی در این مورد البته،  تفاوت چندانی با فارابی ندارد.او مسالهٔ اصالت عقل مورد نظر فارابی را صد در صد قبول می کند ولی  راستی و  آئین ایرانی را – هرچند به صورت اسطوره – با آن تلفیق می کند. پس، رئیس اول در مدینه  فاصله  مورد نظر سهروردی  “پادشاه فیلسوفی” است که هم دارنده عقل است و هم دارنده صفت خرّه کیانی(درخشش ناشی از دانش و عدل پروری). من بر این باورم که دلیل اصلی کشته شدن سهروردی در حلب نیز همین جنبه   فلسفه  سیاسی او و تاکیدش بر ضرورت تلفیق عقلانیت و نورانیت در شخص حاکم بوده است. او می خواسته تا نظام جدیدی را بر مبنای اندیشه های فلسفی در حکومت برپا کند اما به جرم فساد در دین دستگیر و در سن سی و شش سالگی به طرز فجیعی کشته شد

به نظر شما فلسفه  سیاسی اسلام  چه کمکی می تواند به ارتقا ی جنبش سبز بکند؟

به نظر من فلسفه  سیاسی اسلام تا به حال کمک زیادی به ارتقای جنبش سبز کرده و از این پس نیز می تواند  همچنان به ارتقای آن کمک کند. مباحث مطرح شده توسط  فیلسوفانی همچون فارابی و ابن سینا و بعدها توسط سهروردی که سپس توسط علمایی که در حوزه شیراز تحقیق و پژوهش می کردند دنبال شد و سپس در حوزه های قزوین، تبریز،اصفهان  و تهران پیگیری گردید،همگی خواهان برپایی نظامی بودند که ارکان آن هیچ مغایرتی با یک نظام پایدار عادلانه ندارد. در تمام مکتب های فلسفی یاد شده، ابزار اصلی ریاست و حکومت، دانش است، و هدف، ارتقای عدالت است تا در پرتو آن تمامی شهروندان بتوانند تحصیل سعادت کنند. فارابی از این مساله به عنوان “سنن و  قوانین درست فاضله” یاد می کند و ما امروز آن را  “قانون و قانونمندی” می نامیم . رکن اول در نظام مبتنی بر فلسفه سیاسی اسلام و فلسفه سیاسی شیعه، ریاست است. این ریاست باید مبتنی بر دانش و برمبنای خواسته مردم باشد. هدف آن نیز حرکت به سمت مدینه ای است که تحصیل سعادت در آن  در پرتو عدالت و قانونمندی برای همه به طور یکسان میسر باشد. من فکر می کنم که چنین گزاره ای می تواند سرلوحه بسیار زیبایی برای همهٔ ما بشود

آزادی زندانیان؛ اولین گام برای برون رفت از بحران کنونی است

به عنوان سوال آخر مایلم بپرسم که به نظر شما راه برون رفت از بحران موجود در ایران چیست؟

باید خواسته مردم قبول شود و فریاد عدالت خواهی انسانهایی که در ایران به پا خاسته اند شنیده شود. باید حکومت عدل برپا گردد و از دروغ و خرافه و جهالت، پرهیز شود. تلقی های جاهلانه ای که حکومت را جدای از مردم و برتر از مردم می پندارند باید درهم کوبیده شوند. نباید  ساختارهای حکومت در تقابل با مردم قرار گیرد. باید از نظر به عمل برویم.  اولین قدم عملی باید باز کردن و گشایش تمام زندانها در ایران باشد. ما نمی توانیم در پرتو یک سایه شومی که بر مملکت، به خاطر فجایع هولناک زندانها، انداخته شده زندگی کنیم. اولین کار گشودن درهای زندانهاست.  بعد از آزادی زندانیان، عدالت و اجرای درست و  یکسان  قانون واحد برای همه می تواند گره از بحران موجود بگشاید. شاید برگزاری رفراندوم راه حل دیگری باشد برای برون رفت از بحران فعلی. البته با یک سیستم رای گیری و رای شماری درست. انتخابات ریاست جمهوری یک تقلب بچه گانه و توجیهات بعد ازآن توهین به شرافت، انسانیت وعقل ایرانیان بود. دائم سخن از کار  دشمن گفته می شود.کدام دشمن؟ ما همه ایرانی هستیم و این ایرانیان خواهان حکومت عدل و ایجاد شرایط عادلانه برای همگان هستند. ایرانیان خواهان آنند تا زیر سایه یک حکومت عادل، امکان تحصیل سعادت برای همگان به طور مساوی فراهم باشد و  سایه ترس و شکنجه و زندان بر زندگی مردم سنگینی نکند. امیدوارم که بتوانیم  با همکاری همگان آن حکومت عدل ایده آل را در کشورمان برقرار سازیم

از فرصتی که در اختیار ما گذاشتید سپاسگزارم